Ιστορία του 4ου Δημοτικού Ζεφυρίου

Στο χώρο που είναι τώρα το σχολείο μου υπήρχε ένα παλιό κτίριο που ήταν κάποτε ιδιωτικό σχολείο. Λεγόταν σχολείο Σαφαρίκα. Αργότερα το πήρε το δημόσιο. Σ’ αυτό πήγαιναν όλα τα παιδιά γιατί ήταν το μοναδικό σχολείο της περιοχής. Εκεί πήγε και η μητέρα μου.

Το 1987 έκλεισε και το χρησιμοποιούσαν σαν αποθήκες. Φτιάχτηκαν άλλα σχολεία στην περιοχή. Το 1993 ιδρύθηκε το 4ο δημοτικό που συστεγαζόνταν με το 2ο δημοτικό σε ένα άλλο κτίριο. Το 2001 γκρεμίστηκαν τα παλιά κτίρια και έφτιαξαν αυτό το σχολείο που μεταφέρθηκε το 4ο σχολείο στο οποίο πηγαίνω τώρα εγώ και 139 ακόμα παιδιά.

Έτσι το σχολείο μου έχει δυο ιστορίες. Μία σαν κτίριο και μια σαν 4ο δημοτικό Ζεφυρίου.

Δάσκαλοι

Το σχολείο μου είναι μικρό και έχει για κάθε τάξη ένα τμήμα εκτός από την τρίτη που έχει 2 τμήματα. Έχουμε ακόμα και ειδική τάξη που βοηθάει τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Την επισκέπτομαι κι εγώ.

Η δασκάλα μας στην ειδική τάξη είναι η κυρία Έφη Παπούλια, και στην κανονική τάξη η κυρία Μαρία Παρσαλίδου. Πριν είχαμε την κυρία Ελένη Αζακά (όλοι οι δασκάλοι είναι πολύ καλοί και τους αγαπάμε).

Να η δασκάλα μου, η κυρία Μαρία Παρσαλίδου

Οι δασκάλες μου κυρία Έφη Παπούλια και κυρία Ελένη Αζακά:

Έχουμε ακόμα δασκάλα μουσικής και δασκάλα Αγγλικών. Επίσης Γαλλικών για τις μεγάλες τάξεις. Φέτος έχουμε και μια πολύ καλή γυμνάστρια.

Να ο Διευθυντής του σχολείο μου, ο κύριος Φώτης Γραμμένος:

Η κυρία Ελένη και η κυρία Μακρίνα:

Η κυρία Σάσα και η κυρία Γιωργία:

Η Τάξη μου

Πηγαίνω στην Δ’ Δημοτικού. Στην τάξη μου είμαστε 22 παιδιά. Είναι όλα καλά παιδιά και καλοί μαθητές. Καθόμαστε σε ομάδες και αλλάζουμε κάθε τόσο. Δεν έχω βγει πρόεδρος ποτέ ούτε καν στο προεδρείο σαν μέλος. Συνήθως παίρνω 2 ψήφους, ο ένας είναι ο δικός μου και ο άλλος του Κωνσταντίνου που με ψηφίζει πάντα όπως και εγώ αυτόν!

Να η αίθουσα της τάξης μου… (εγώ κάθομαι στην δεξιά σειρά στο δεύτερο θρανίο):

Σχολικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες

Κάθε χρόνο εκτός από τις σχολικές γιορτές κάνουμε και ένα αποκριάτικο πάρτι που μας αρέσει πάρα πολύ. Επίσης πηγαίνουμε μια εκδρομή μαζί με τους γονείς μας στο τέλος της χρονιάς. Ακόμα πηγαίνουμε σε θέατρα, κινηματογράφους και εκπαιδευτικές εκδρομές με τους δασκάλους μας. Το τελευταίο που πήγαμε ήταν «Η Λίμνη των Κύκνων» που παρόλο που δεν είχε λόγια μου άρεσε πάρα πολύ (ήταν μπαλέτο στον πάγο).

Σχολικές εγκαταστάσεις / κτίριο

Το σχολείο μου δεν είναι ορθογώνιο όπως είναι τα πιο πολλά σχολεία. Είναι σαν μισοφέγγαρο. Εκτός από τις αίθουσες των τάξεων έχει μια μικρή βιβλιοθήκη και μια αίθουσα εκδηλώσεων. Ένα γραφείο για τους δασκάλους και ένα για τον Διευθυντή. Είναι όλα μικρά.

Δεν έχει γυμναστήριο αλλά δεν μας πειράζει γιατί κάνουμε στην αυλή που έχει και μπασκέτες. Δεν έχουμε αίθουσα υπολογιστών ούτε και υπολογιστές σε όλες τις τάξεις. Έχει μόνο έναν στην πέμπτη και στην έκτη.

Έχει ένα μικρό υπαίθριο θέατρο και αρκετό κήπο με πράσινο. Έχουμε τριανταφυλλιές και άλλα λουλούδια που τα φροντίζουμε και δεν τα πατάμε. Μας αρέσουν πάρα πολύ. Έχουμε και δυο μεγάλα πεύκα.

Σχολική εφημερίδα

Κάθε χρόνο μαζί με τους δασκάλους σχεδόν όλες οι τάξεις κάνουμε μια δουλειά. Άλλες τάξεις γράφουν εφημερίδα, άλλες συνταγές μαγειρικής και άλλες παραμύθια. Αυτά τα πουλάμε και μαζεύουμε λεφτά για το ταμείο της κάθε τάξης και τα κάνουμε ότι αποφασίσουμε η κάθε μία. Εγώ μέχρι τώρα έχω πάρει μέρος στις εξής εκδόσεις:

Φαγητά – γλυκά – πίτες
Η Τρίτη στην παραμυθοχώρα
Ξωτικά… εν δράσει

Να μερικά εξώφυλλα από τις εκδόσεις τους σχολείου μου:

Ζωγραφιές και ενδιαφέρουσες εργασίες

Σας παρουσιάζω μια ζωγραφία έφτιάξα πρόσφατα.

Στη μέση της ζωγραφιάς έχω κάνει το άγαλμα της μητέρας, φτιαγμένο απο βράχο. Δεξιά κι αριστερά βρίσκονται οι κακοί και οι καλοί και η μητέρα στη μέση σταματάει τα όπλα και τον πόλεμο.

 

Επίσης έχουμε κάνει πολλές εργασίες στο σχολείο όπως ”Ο Κύκλος του Νερού” και ”Το Ηλιακό Σύστημα” όπου εγώ και ο φίλος μου ο Δημήτρης απ’ την πέμπτη τάξη που πάμε μαζί στην κυρία Έφη παρουσιάσαμε σε όλες τις άλλες τάξεις.

Σας παρουσιάζω μερικές εικόνες από αυτή την παρουσίαση:

Δικά μου ποιήματα

Μου αρέσει πολύ να γράφω ποιήματα και ιστορίες. Από πολύ μικρός γράφω ποιήματα, τα οποία σας παρουσιάζω παρακάτω.

Πρώτα όμως διαβάστε μια μικρή ιστόρια που έγραψα στο σχολείο και λέγεται Μάχος Συνάχος και είναι βασισμένη σε ένα όνειρο που είχα δει όταν ήμουν μωρό:

Μάχος Συνάχος

“Παλιά οι άνθρωποι έκαναν πολέμους γιατί κάποιοι ήθελα τυραννία, κάποιοι βασιλεία, κάποιοι άλλοι δικτατορία κτλ.

Οι αναρχικοί με τους δημοκράτες είχαν ενωθεί. Υπήρχε όμως ένα πολεμιστής που τον έλεγαν Μάχο Συνάχο όπου ήταν αναρχικός. Όταν πολεμούσε, οι αντίπαλοι από το φόβο τους πάθαιναν συνάχι για 2 εβδομάδες.

Μια φορά όμως είδε τον αδερφό του τον Ιό τον Ιοσό να κινδυνεύει. Σκότωσε 8 και οι άλλοι 123 έπαθαν συνάχι για 2 χρόνια. Δυστυχώς ο αδερφός του πέθανε. Από τη στεναχώρια του πέθανε και ο Μάχος.

Από τότε όσοι υπερασπίζονται τη δικτακτορία και την τυραννία παθαίνουν πάρα πολύ συχνά συνάχι.”

Ακολουθούν μερικά ποιήματα από την προσωπική μου συλλογή:

Ειρήνη, Γονείς, Γαλήνη

Η μαμά κι ο μπαμπάς
Είναι πολύ καλοί
Και μου δίνουνε χαρά.

Μα τη χαρά τη δίνουν
Και οι δυο μαζί.

Μανούλα γλυκιά σαν χελωνίτσα.
Πατέρας καλός σαν σκίουρος.

Γαλήνη και ειρήνη
δίνουν οι γονείς
Γαλήνη μα και χαρά
δίνουνε στον κόσμο.

Δύναμη και Θάρρος

Ακτίνες Γαλήνης

Όταν οι ακτίνες
αγγίξουν την ειρήνη
Γαλήνη θα φέρουν
πάνω στη γή
και όλα θα είναι ωραία

Στον Ήλιο Ταξιδεύω…

Στον ήλιο ταξιδεύω
με την εφεύρεση που θέλω
Ο μπαμπάς και η μαμά
με βλέπουν από μακριά.
Κι ο παπάς της εκκλησιάς
προσεύχεται μονομιάς.

Από κάτω μου αναστενάρης
περπατά πάνω στις φωτιές
και μ’αναμμένα ξύλα
σου δείχνει αν φταίς.

Στον ήλιο ταξιδεύω
που ‘ναι ένα δέντρο
δέντρο φωτεινό
όλο λαμπερό

Στη θάλασσα του ήλιου
ούτε ένας ψαράς
Φωτιά είναι ο ψαράς
που με τα χρυσά του δίχτυα
ψαρεύει για να φάς…

Να ένα ποιήμα

Απ’την ειρήνη στον πόλεμο
πεθαίνει ο ζωντανός
και γίνεται νεκρός

Η φύση διαλύεται
χωρίς να βοηθιέται
με νεκρούς να χάνονται
και καλούς να κλαίνε

Βοηθώντας τη ζωή
πάνε πια οι νεκροί
γίνονται ζωντανοί

Διαλέξαμε όμως κάτω δρόμο
κι είναι δύσκολο να πάμε πάνω
να βοηθήσουμε τα ζώα
και άλμα να κάνουμε προς τα πάνω

Φωτογραφίες του σχολείου μου

Τις παρακάτω φωτογραφίες τις τράβηξα πριν από λίγες ημέρες και προσπάθησα να απαθανατίσω όλες τις γωνιές του κτιρίου:

Μουσική

Μου αρέσει πολύ η ροκ μουσική. Μου αρέσουν οι Metallica. Μου αρέσουν τα τραγούδια Master of puppets και Eye of the tiger. Παλιά όταν ήμουν πιο μικρός μου άρεσαν οι Beatles.

Οι Beatles…

…και οι Metallica:

Ξέχασα να σας πω ότι μαθαίνω βιολί. Κάνω σχεδόν 2 χρόνια και έχω γράψει και δικά μου κομμάτια. Είναι λίγο κουραστικό το βιολί και δύσκολο. Μερικές φορές νιώθω πίεση, αλλά δεν τα παρατάω.